کافه‌ رفتن یک ضرورت است!

اردیبهشت ۹, ۱۳۹۷ 8 دیدگاه

امریکایی‌ها اصطلاح جالبی در مورد کافه‌ها دارند: «خانه‌ای به دور از خانه (Home-away-from-home)». جالب است که بدانید طبق تحقیقات انجام شده، همه‌ی ما نیاز به مکانی بین «خانه» و «کار» داریم. جایی که نه خانه باشه و نه محل کار، نه «این» باشد نه «آن». جایی که به دور از تعریف‌ها و کلیشه‌های رایج، خودمان خلقش کرده باشیم و دنیای خاص و منحصربه‌فرد ما باشد. این جایِ سوم، فرصتی است برای پشت‌پازدن به روزمرگی و پرت‌شدن به حال‌وهوای متفاوتی که حال ما را خوب می‌کند و اجازه می‌دهد به دور از هر کنترل و قاعده‌ای، خودِ خودمان باشیم و زندگیِ خلق شده در ذهنمان را روی کاغذ و میز و صندلی و بین آدم‌ها خلق کنیم.

بر اساس یک تقسیم‌بندی می‌توان فعالیت‌ها را به سه دسته تقسیم کرد:

۱- فعالیت‌های ضروری: که اجباری هستند و معمولاً حق انتخابی ندارند (رفتن به دانشگاه، خرید، کار، ایستادن در صف و …)؛

۲- فعالیت‌های انتخابی: که به شکل داوطلبانه انجام می‌شوند (قدم زدن در پارک، تماشای مردم، پرسه‌زنی در پاساژ و …)؛

۳- فعالیت‌های اجتماعی: که شرط وقوع آن‌ها به حضور دیگران در فضای عمومی بستگی دارد (تأتر خیابانی، دیدن و شنیدن صدای مردم و …).

کافه رفتن را می‌توان جز فعالیت‌های انتخابی و اجتماعی در نظر گرفت. کمتر پیش می‌آید که شما مجبور باشید به کافه بروید و معمولاً انتخاب می‌کنید که به دور از خانه و محل کار، لحظاتی را به تنهایی یا با دوستان‌تان خلق کنید و به‌نوعی به عادت‌های نهادینه شده در روزمرگی دهن‌کجی کنید. اگر شما مجبور باشید برای رسیدن به محل کار در ماشین بنشینید و رانندگی کنید، مجبور نیستید به کافه‌ای که دوست ندارید بروید و از نشستن در آن‌جا عذاب بکشید! شما هستید که کافه رفتن را انتخاب می‌کنید و تصمیم می‌گیرید که کدامیک را پاتوق همیشگی خود کنید.

کافه، لحظه‌های خوب خلق می‌کند

به نظر من کافه به عنوان مکان سوم، امروزه بیشتر از گذشته مورد نیاز است. شاید عده‌ای کافه‌رفتن را به عنوان ژست روشنفکری و بی‌اعتنایی به روند‌های جاری و گفتمان‌های حاکم بر جامعه در نظر بگیرند، اما لحظات کافه‌ای، لحظاتی واجد شگفتی و شکستن پیش‌فرض‌ها هستند. پرسه‌زنی در کافه‌ها و پرت کردن خود در دنیایی شگفت‌انگیز و متفاوت با خانه و محل کار می‌تواند لحظاتی منحصربه‌فرد را برای شکستن عادت‌ها و پیش‌فرض‌های روزمرگی نصیب ما کند. کافه‌رفتن به ما کمک می‌کند که لحظاتِ خاصِ پیش‌بینی‌نشده را وارد عادت‌وارگی‌های خود کنیم. کافه نه «این» است و نه «آن»، جایی است واجد رویدادهای شگفت‌انگیز و جذاب.

8 دیدگاه

  • کافه یه زمینه ی مساعد برای توئه تا بر حسب سطح فکری و ظرف احساسی خودت ازش استفاده کنی و چیزی رو با خودت ببری و با آورده بیرون بزنی
    مرسی محمد عالی بود

  • واقعا همینه
    من چقدر وقتی هست که به این موضوع پی بردم.
    خیلی لذت میبرم اگر لب تاپم رو همراه خودم ببرم و توی یک کافه روی وبسایتم کار کنم و اونجا به تولید محتوا بپردازم.
    اما یه موضوعی هست
    من نباید قهوه بخورم جنبه ی خوردن قهوه رو ندارم(شوخی کردم?)
    دلیلش این هست که طبع من بسیار سرده و طبع نوشیدنی های با پایه ی قهوه بسیار سرده(شیر هم که جزو لبنیاته و اونم سرده) بنابراین وقتی قهوه می نوشم خیلی حس بدی بهم دست میده و تمرکزم هم رو کامل از دست میدم
    اینم جزو کشفیاتم بود?

    • چقدر جالب که من هم مثل شما،‌ بیشتر اوقات به کافه می‌روم و کارهایم را انجام می‌دهم. حتماً شما هم مثل من از محیط کافه و آدم‌ها انرژی می‌گیرید و کارایی‌تان افزایش می‌یابد. ای کاش قهوه شما را اذیت نمی‌کرد و می‌توانستید از این نوشیدنی جذاب لذت ببرید. من که نمی‌توان بدون قهوه، دنیا را تصور کنم:)

  • سلام محمد
    توی کتاب “سه گزارش کوتاه درباره ی نوید و نگار” مصطفی مستور، نگار- با الهام از دلفینها که برای تنفس و زندگی دوباره، از عمق هزار کیلومتری به سطح آب میان- برای اینکه از روزمرگی ها و روند تلخ زندگیش فاصله بگیره ، دو روز خودش رو دعوت می کنه به رستوران، به پارک، به جاهایی که اون انرژی رفته دوباره برگرده. فکر می کنم ضرورت کافه و کافه رفتن هم همین باشه. آدم رو از عمق میاره به سطح و اکسیژن تازه ای بهش میده.

    • سلام نسرین جان
      ممنون از اشاره‌ای که به کتاب مصطفی مستور کردی. تشبیهی که گفتی خیلی کمک کرد به متن من. با کافه رفتن هم می‌شود انرژی ازدست‌رفته را بازگرداند و هم اینکه انرژی‌های جدیدی را به‌دست آورد. من چندتا دوست پزشک و روانکاو دارم که نتیجه‌ی معاشرت‌های خودبخودی و تصادفی در کافه است. بهتر از من می‌دانی در دنیایی که خیلی چیزها به مدد اینترنت راحت شده و می‌توانیم با چند کلیک حتی خودروی دلخواه خود را بخریم، دیدن آدم‌ها هنوز هم نیاز به فضای فیزیکال دارد و در واقع نیازِ مرتبط‌بودن به یکدیگر (Relatedness)، هنوز هم محتاج فضاست و چه فضایی بهتر از کافه.
      ممنون از کامنت خوبت.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *