من یه کج‌رفتارِ همیشگی هستم. یعنی فکر می‌کنم خیلی می‌فهمم و خوب بلدم تحلیل کنم، اما وقتی به تصمیم‌ها و اتفاق‌های دوروبرم نگاه می‌کنم می‌بینم آنقدر هم منطقی و درست زندگی نکردم و هی اشتباه پشت اشتباه. اما به‌تازگی فهمیدمه‌ام که می‌شود بهتر زندگی کرد.

معماری و طراحی شهری خوانده‌ام و عاشق دومی هستم، چون بیشتر با آدم‌ها و شهر سروکار دارد و دنبال زندگی برای «همه» می‌گردد.

در دانشگاهی درس خوانده‌ام که به روایتی رتبه‌ی دوم در کشور و رتبه‌ی نزدیک ۵۰۰ در دنیا را دارد. اما دانشگاه هم باعث نشد عطش من برای یادگیری و رشد کردن پایان داشته باشد. دانشگاه کمک کرد که متوجه شوم فقط خودم می‌توانم به خودم انگیزه و انرژی برای ادامه مسیر زندگی‌ام بدهم. نمی‌خواهم بگویم با دانشگاه رفتن عمرم تلف شد، اما اگر آن ۷ سال (و شاید ۱۳ سال قبلش) را در خانه کتاب خوانده بودم، الان به احتمال زیاد جای بهتری بودم.

معمولاً نمی‌توانم یک جا بنشینم و از نشستن، حوصله‌ام کاملاً سر می‌رود. از ۷ سالگی معمولاً یا وسایل خانه را از هم باز می‌کردم و یا از چیزهای خرت‌وپرتی که هر جا پیدا می‌شد، وسایل جدیدی خلق می‌کردم. از سیستم خنک کننده گرفته تا دزدگیر و چشم‌الکترونیکی و غیره. من همیشه عاشق خلق کردن هستم.

دقیقاً یادم نیست چه زمانی عاشق شدم. در یک روز ابری بعد از کلی کار و خستگی یک دفعه رفتم جلو و برای اولین بار نشستم روی صندلی. خانمی با لبخند آمد جلو و من گفتم: «لطفاً یه لاته». از آن روز به بعد من عاشق قهوه شدم و این رابطه‌ی دوست‌داشتنی تا همین الان ادامه دارد. کلاً دو پدیده‌ای که در این دنیا به من انگیزه می‌دهد، «کتاب» و «قهوه» است.

من از دو چیز در این کره‌ی خاکی متنفرم؛ اولی «بامیه» است و دومی «وضع موجود». با اولی که هنوز هم کنار نیامده‌ام، اما به دومی ثابت کرده‌ام که از پس آن بر می‌آیم. تمام تلاشم را می‌کنم که همیشه یک «نه!» با صدای بلند به وضع موجود بگویم. شاید بعضی اوقات به نتیجه‌ی مطلوب نرسم، اما دست از تلاش بر نمی‌دارم.

این وب‌سایت را راه انداختم چون باور دارم:

۱- «ما با نوشتن یاد میگیریم»؛ اگه هر کسی سعی کند هر روز بنویسد، بعد از مدتی متوجه می‌شود که چقدر روزگارش بهتر سپری می‌شود؛

۲- «به اشتراک گذاشتن تجربهها، به سیستم کمک میکند»؛ آدم‌ها مثل کتاب‌ها می‌مانند. هر کسی داستان خودش را دارد. من اعتقاد دارم اگر داستان‌‌هایمان را برای یکدیگر به اشتراک بگذاریم، قطعاً زندگی بهتری داشته و از هم یاد خواهیم گرفت. مگر جامعه چیزی جز تک‌تک ماست؟

توضیح:

ممکن است در بعضی متن‌ها با آیکون‌هایی مواجه شوید که من در اینجا آن‌ها را برای شما معرفی می‌کنم. این آیکون‌ها دسته‌بندی مطالب را ساده‌تر و انتخاب شما را برای خواندن مطالب افزایش می‌دهند: